Jozef ziekenhuis wachtend op een nieuwe toekomst

Wie heeft er geen herinneringen aan het Jozef. Ik ben op mijn 15de geopereerd aan mijn gebroken neus. Ik weet nog goed dat ik in de lift stond en bijna flauwviel. Ik ken een hoop mensen die er geboren zijn.

De laatste 2 jaar woonde mijn vriend er anti kraak met 24 bewoners. Ik, als weekend bewoner, heb genoten van die tijd. Ik hou ervan om op onderzoek uit te gaan. Speuren naar sporen van het verleden. Samen met mijn camera ging ik op pad in een uitgestorven ziekenhuis. Waar het vroeger een drukte van belang was, was het nu muis stil. Al die mensen die over de gangen liepen, zoekend naar de polikliniek of dierbaren die waren opgenomen. Iedere voetstap zijn eigen verhaal.
 
Het is heel raar als je voor de eerste keer door een verlaten ziekenhuis loopt. De sporen van vroeger, alle verhalen die zich er afspeelde in de doodse stilte.

Ik neem jullie graag mee in beeld...
Een stukje geschiedenis

Het Sint Jozef paviljoen. Beter bekend als het Jozef ziekenhuis. Op 14 november 1929 werd het gebouw geopend. Het paviljoen bood onderdak aan weeskinderen en bejaarden. Het was ook geschikt als ziekenhuis.

Het paviljoen heeft tien jaar dienst gedaan als weeshuis. In 1939 werden de activiteiten als weeshuis stopgezet. In 1961 werd een scheiding aangebracht tussen de ziekenhuisactiviteiten en de bejaardenzorg. In 1971 kwam er voor de afdeling bejaardenzorg een nieuwe locatie gereed, die naar de stichter van de congregatie Kleine Zusters van de Heilige Joseph Savelberg werd genoemd. Het ziekenhuis zette zijn activiteiten voort aan de Graaf Florisweg als Sint Jozefziekenhuis.

In 1992 fuseerde het Sint Jozefziekenhuis met het Bleuland ziekenhuis en werd onderdeel van het nieuwe Groene Hart ziekenhuis.

(bron wikipedia)
Back to Top